Veel mensen hebben er de afgelopen jaren mee te maken gehad; werkloos worden en de zoektocht naar een nieuwe baan. Persoonlijk heb ik dit ervaren als een zware reis door een moeilijk begaanbaar reisgebied.

Na 30 jaar werken was het mijn beurt om te mogen ervaren hoe de nieuwe arbeidsmarkt werkt. Vraag en aanbod zijn niet meer op elkaar afgestemd, zoals dat 20 jaar geleden wel het geval was.

Op NRC.nl las ik een artikel over wijnetiketten. Als je van wijn houdt ken je ze vast: de uitgebreide smaakbeschrijvingen op de etiketten. Een fruitige Syrah met bosbessenaroma of een frisse Cabernet Sauvignon met een accent van viooltjes.

Na het lezen van dit artikel moest ik terugdenken aan mijn reis naar het zoeken van een nieuwe baan. Mijn eerste ervaring was dat je te horen krijgt dat je jezelf moet positioneren als een persoonlijke marketingcampagne. Dat was best wel even wennen. Hoe doe je dat en waar kun je dit leren?

De eerste periode had ik de overtuiging dat mijn werkervaring voldoende basis was om weer een nieuwe baan te vinden. Het eerste half jaar had ik bijna iedere week wel ergens een gesprek, maar toch kreeg ik steeds weer te horen dat ik niet voldeed aan de gestelde eisen.

Uiteindelijk kwam ik erachter dat alleen mijn werkervaring niet genoeg was. Ik moest mezelf op een andere manier gaan bekijken, maar zeker ook presenteren. Dankzij een persoonlijke coach is mij dit gelukt. Als ik eerlijk ben, ben ik hierdoor dezelfde wijn gebleven die in een andere fles is gegoten en een nieuw etiket kreeg.

Na deze aanpassingen heb ik weer diverse gesprekken mogen voeren, maar het antwoord bleef onveranderd. Voor mij een raadsel. In mijn ogen had ik mezelf volledig aangepast aan de nieuwe markt. Op persoonlijk vlak had ik mezelf onderworpen aan een heuse reorganisatie. Toen bedacht ik me: als dit niet werkt, dan is het tijd om terug te gaan naar de basis.

Als je voor een gesprek wordt uitgenodigd ben je per definitie gekwalificeerd om het werk te doen, toch? Wat zorgt er dan toch voor of jij de gunfactor krijgt of juist niet? 

Ik besloot alle moderne verkooppraatjes en technieken van de hand te doen en terug te gaan naar de basis, naar mezelf dus. Wie ben ik, en wat heb ik te bieden? Gewoon een eerlijk verhaal. Niet meer de gelikte verkooppraatjes. Hiermee schep je alleen maar verwachtingen die je niet waar kunt maken.

Ik ben afgestapt van de mooi vormgegeven fles met hip etiket. Dat past niet bij me.

Dat laat ik liever over aan de jonge en snelle generatie die nog aan het begin van hun carrière staan. Een diesel blijft eenmaal een diesel en wordt dus ook geen hypermoderne snelheidstrein.

Wat voor mij belangrijk is dat je moet leren accepteren wie je bent en waar je goed in bent. Durf nee te zeggen tegen banen die niet bij jou passen. Een goede wijn in een verkeerd vat verzuurt uiteindelijk en dat is doodzonde. Waarom zou je een baan zoeken waar je niet gelukkig van wordt?

Mijn zoektocht van een jaar en twee maanden heeft mij uiteindelijk de baan opgeleverd die ook nog eens perfect bij mij blijkt te passen. Een goede wijn in een nieuw vat. Nu is het alleen nog zaak om deze te laten rijpen, ik ben er immers toch een tijdje uit geweest.

  • author's avatar

    By: André de Bont

    Ik ben Andre de Bont, 49 jaar, gehuwd en wonende te Helmond.
    De reden dat ik blogs schrijf is dat je als werkzoekende vaak de onmogelijke opdracht hebt om gericht te solliciteren. Mijn overtuiging is dat veel goede kandidaten niet geselecteerd worden obv verkeerde of overtrokken functieprofielen. Ik heb zelf veel ervaring met solliciteren. Samen met een personal trainer ben ik de uitdaging aangegaan om een baan te vinden. Ik heb vervolgens 20 gesprekken gehad en even zoveel afwijzingen. Al dan niet o.b.v. verkeerde profielen en dus keuzes die men maakt. Recent heb ik mijn 21e gesprek gehad. Raak! Ik ben nu uitgenodigd voor een afrondend gesprek.

  • author's avatar

  • author's avatar

    Solliciteren – competenties of de gun-factor?

    See all this author’s posts

Spring naar toolbar