Jouw eigen ervaring op deze pagina?

Neem dan contact met ons op via de contactpagina. Stuur een door jou geschreven ervaring naar ons toe en misschien wordt deze wel geplaatst!

Daar zit je dan…

 

Daar zit je dan. Het was even druk. Melden bij het UWV dat je werkloos was. De meeting met je lotgenoten, waarbij het UWV je wees op je plichten en je wat advies gaf. Je ging meteen druk aan de slag. Je schreef een CV en je maakte en profiel op Linkedin. En braaf schrijf je iedere week een sollicitatiebrief, dat moet nu eenmaal. Nu maar wachten of er iemand reageert.

Daar zit je dan, je bent je huidige baan meer dan zat. Iedere dag die sleur en je komt iedere dag doodmoe thuis. Maandagochtend met frisse tegenzin weer aan slag, de uren aftellen tot je naar huis mag. Je wilt wat anders, een andere baan, een andere organisatie. Je zoekt in de media, internet, jobboards, schrijft zo nu en dan een sollicitatie. Nu maar afwachten of er iemand reageert.

Het leven van een werkzoeker is zwaar. Je valt van de ene teleurstelling in de andere. Van de meeste sollicitaties die je doet hoor of zie je niets meer. Zo nu en dan een afwijzing via een standaard briefje of e-mail. En als je geluk hebt dan mag je een keer langs komen voor een gesprek.

Ja, die gesprekken, ze gaan over de inhoud van je CV. Sport7. Studio Sport vragen. “Hoe voelde je je toen?” “Waarom ben je daar weggegaan?” “Waarom zit er een gat van 2 maanden tussen die functies?”. Vragen die niemand wijzer maken en je komt weer thuis met een barstende hoofdpijn en het wachten op een antwoord, een reactie begint.

En jawel, na drie weken, een standaardbriefje. “Hoewel wij onder de indruk waren van uw arbeidsverleden en opleidingen, is de keuze naar een andere kandidaat gegaan. We wensen u veel succes met het vinden van een passende functie.” Spoedwerk, routine, vaak zijn ze zelfs vergeten de naam van die andere kandidaat te vervangen door jou naam, of staat er “Beste Sollicitant”. Heerlijk onpersoonlijk.
Je belt het even na, dat heeft je job-coach je geadviseerd. Paniek aan de andere kant van de lijn, Wie is dat die belt. Dossier niet bij de hand, want dat ligt al lang in het ronde archief, ofwel de prullenbak. Dus komt er een nietszeggend antwoord. “U sloot toch niet voldoende aan, aan de functie-eisen” “Een andere kandidaat was toch meer geschikt.” Je kent al die zinnetjes al zo goed. Je legt de telefoon neer en wacht op een volgende reactie.

Waarom is werving en selectie, het inkopen van talent, zeker sinds het recruitment heet, zo kwaliteitsarm geworden? We hebben het over de inkoop van de meest belangrijke en duurste productiefactor van de organisatie. Waar de inkoper zes weken nodig heeft om nieuwe PC’s in te kopen, wordt de inkoop van talent vaak binnen een half uurtje afgerond.

Waar de functie-eisen voor een inkoper best streng zijn, kan iedereen die twee zinnen kan uitspreken al geaccepteerd als recruiter. Ik zag laatst een vacature voor een recruiter. “Leuke bijverdienste voor een student”. Welke organisatie laat de inkoop van talent over aan post-puberale jong adolescenten of marketeers die totaal geen kaas hebben gegeten van de beginselen van A&O psychologie?

Voor mij staat een ding vast, willen organisaties optimaal functionerend personeel hebben, dan zullen ze op een heel andere manier naar personeel moeten gaan kijken. Als je bij de inkoop van talent al zo weinig respect hebt voor mensen, wat zegt dat dan voor de rest van het personeelsbeleid?

Uw sollicitatie is in behandeling, even geduld a.u.b.

 

Momenteel ben ik zelf officieel werkzoekende. Na een aantal jaren als zelfstandige laat ik deze vorm van werk definitief achter mij, daarbij de regering vriendelijk bedankend voor het debacel dat we DBA noemen.

Bedrijven krijgen spontaan de bibbers als ze nog ZZP’ers inzetten, contracten worden verbrand alsof de zwarte pest opnieuw is uitgebroken en je kan zelfs voor de helft van je tarief nergens meer ‘aan de bak’ komen. Lees meer…

Met je CV aan de wandel

 

Rob Keehnen en Marjolein Jetten van CV-opmaat organiseren samen met de Facebookgroep Wandelen naar Werk op maandag 6 juni a.s. een interactieve strandwandeling voor werkzoekenden:  ‘Met je CV aan de wandel’.

  • Houd je van wandelen en ben je werkzoekend?
  • Ben je op zoek naar contact met andere werkzoekenden?
  • Wil je tips krijgen met betrekking tot je CV of sollicitatiegesprek?
  • Wil je je sollicitatie-ervaring delen met andere werkzoekenden?
  • Ben je op zoek naar kennismaking met andere werkzoekenden?
  • Wil je tips van een ervaren loopbaancoach?

De Wandeling

Tijdens de wandeling heb je volop de tijd om elkaar te leren kennen, te netwerken, ervaringen te delen en tips te ontvangen van zowel werkzoekenden en beide loopbaancoaches.

Om er zoveel mogelijk voor jezelf uit te halen, vragen wij je om je CV mee te nemen.  Bereid ook een aantal vragen voor:

  • Wie ben je?
  • Naar wat voor baan ben je naar op zoek?
  • Waar loop je tegenaan bij het zoeken naar de gewenste functie?
  • Waar kunnen anderen je bij helpen?
  • Welke tips heb je voor andere werkzoekenden?

Deze vragen en tips zullen we tijdens de wandeling met elkaar bespreken. Het doel is dat je aan het einde van de wandeling nieuwe inspiratie hebt opgedaan, je nieuwe mensen hebt leren kennen en mogelijk nieuwe ideeën hebt om aan de slag te gaan. En wellicht zit de gouden tip er voor je bij.

Hoe laat en waar?

We vertrekken om 10.00 uur vanaf Strandpaviljoen Jeroen in Zandvoort. En om 12.00 uur drinken we daar ter afsluiting een kop koffie.  Het adres is Strandpaviljoen Jeroen, Boulevard Barnaart 20, 2041 KB Zandvoort.

Zijn er kosten aan verbonden?

Nee, de wandeling is gratis. De koffie is wel voor eigen rekening. Ben je geïnteresseerd en/of wil je je inschrijven voor deze wandeling? Stuur ons dan even een e-mail of bel met Marjolein Jetten: 06 29 33 2916 of met Rob Keehnen: 06 10 55 0381.

Graag ontmoeten we je op maandag 6 juni a.s.!

Rob Keehnen en Marjolein Jetten

aanmelden

Sollicitanten zijn net mensen, behandel ze met een beetje respect!

 

Als zelfstandige moet je net zoals sollicitanten veel gesprekken aangaan met potentiële bedrijven  en daarbij merk je grote verschillen tussen de diverse organisaties.

Zomaar een greep uit de enkele honderden gesprekken die ik op deze manier heb gevoerd. Vooral collega’s uit de branche en zzp-ers zullen het ongetwijfeld herkennen.

Goedemorgen LVM, u spreekt met Jeroen Looijkens….. Jaaaa goedemiddag met bureau X ….eeeh ik heb het 10 over half negen in de morgen hoor mevrouw, maar vertel.

Wij (dit soort bedrijven zitten dan met 6 personen om 1 pc heen stel ik mij zo voor) kwamen uw portfolio tegen op …jobboard Y…en zijn voor meerdere opdrachtgevers op zoek naar mensen met uw profiel.

Sow…ik zit in die handel en ken ze niet en die mevrouw heeft meerdere bedrijven die haar opbellen voor meerdere, altijd zeer interessante functies. Ik doe wat verkeerd, schoot er meteen door mijn hoofd, wat zou haar geheim zijn?

Maar vooruit, ik zal nog eens happen. Wie weet is het net die ene die echt een wereldopdracht heeft.

Laat ik beginnen dat ik op Linkedin en diverse boards redelijk duidelijk profileer dat ik zelfstandig ondernemer ben. Niet dat je niet mag bellen voor een vaste baan, maar dan moet het echt een kans uit duizenden zijn of ik moet er zelf op gereageerd hebben.

Jaaa mijnheertje (vaak zijn ze jong genoeg om mijn dochter te zijn) voor diverse opdrachtgevers zoek ik MVK / HVK veiligheidskundigen…. Voor de kenners onder u: dat is het verschil tussen een operationele MBO- en een leidinggevende HBO-veiligheidskundige, dus op zich al vreemd dat die in een profiel samen worden gevraagd, maar vooruit.

Mijn – ik dacht niet onredelijke – vervolgvraag  is dan, heeft u een profiel van de uit te voeren werkzaamheden die u mij even kunt mailen, mevrouw?

Jaa, dat moet ik nog ontvangen van onze diverse opdrachtgevers want het is allemaal net binnen gekomen (uiteraard en dan ga je gelijk knallen en iedereen eerst telefonisch lastigvallen natuurlijk) maar heeft u interesse in deze geweldige uitdaging(en) misschien?

Tja, als je niet weet wat de functie inhoudt dan is dat wat lastig te beoordelen, vindt u zelf ook niet mevrouw?

Jaa, nou het zijn van die veiligheidsdingen zaken enzo weet u wel…. Eh, nee, leer mij nog eens wat?

Die dingen waar je VCA voor nodig hebt, en misschien ook wel een helm en vestje etc. maar dat hebben we allemaal liggen hoor.

Mevrouw, het is nog niet veel helderder wat u nou precies zoekt. Ik stel voor dat u eerst een profiel regelt, dan weten we waar we over praten. Dat maakt het maken van een beslissing een stuk makkelijker.

Dat weet u toch veel beter dan ik mijnheer Looijkens, het is uw vakgebied of lees ik dat verkeerd? Tja en daar pakte ze de kern van dit verhaal gelijk even goed bij zijn staart.

Mevrouw, ik waardeer uw tomeloze inzet en enthousiasme natuurlijk, maar belt u de opdrachtgever anders even op en vraag wat hij precies voor iemand zoekt. Het zal u verbazen, maar niet alle veiligheidskundigen staan met een oranje vestje het verkeer te regelen bij de Shell.

De dame was echter op een missie en die kwam met de volgende vraag goed binnen.

Mijnheer, als u mij nou uw cv mailt (graag in Word Formaat zodat ik er wat bij kan liegen) dan ga ik dit met mijn diverse opdrachtgevers bespreken en dan horen we vanzelf wel of u op gesprek mag…toch?

Aaah, u wilt mijn cv in koude acquisitie bij zoveel mogelijk bedrijven tegen de muur aan gooien en hopen dat iemand hapt en mij eens uitnodigt, snap ik dat zo goed?

De mevrouw in kwestie begon er genoeg van te krijgen, ze kreeg haar zin niet en merkte dat ze met mij niet haar target van tenminste 25 cv’s scoren per week ging halen.

Nou mijnheer Looijkens, ik krijg de indruk dat u niet echt op zoek bent naar een nieuwe baan of opdracht, want u doet zo moeilijk en wij werken uitsluitend voor zeer gerenommeerde bedrijven.

Plop…en toen had ik ze waar ik ze hebben wilde…

Mevrouw, uit woeste belangstelling, noem er eens een stuk of 2-3 dan, want ik werk ondertussen al even in deze branche dus ik ken er zelf ook wel een paar. We willen niet 4x dezelfde vacature benaderen natuurlijk.

Onze opdrachtgever (ineens was het meervoud verdwenen) wenst anoniem te blijven en heeft de gehele selectie exclusief aan ons uitbesteed dus het loopt allemaal via ons.

….ik spoel nu even een stukje door en beschrijf mijn visie over wat ik denk dat er hierna gebeurt.

De strategie is even simpel als ineffectief: je gaat achter je pc zitten en gaat websites van bedrijven bekijken bij de knop vacatures, vervolgens knip en plak je deze tekst van hun website, uiteraard niet in overleg want dat kost maar onnodige tijd.

Je plakt hem op je eigen website, zet je mailadres en je logo erbij en begint te bellen….Voor diverse opdrachtgevers zoeken wij 😉

Wat de lieve jongens en meisjes echter vergeten is zoiets als Google of retracing software waar je die tekst inplakt en zo terug komt bij het bedrijf waar ze hem “geleend”hebben.

Je belt vervolgens naar het bedrijf en vraagt naar de afdeling personeelszaken en informeert casual of het klopt dat ze exclusief zaken doen met recruitment bureau X….de rest mogen jullie raden.

Lieve recruiters, wij sollicitanten zijn net mensen en waarderen het bijzonder als we ook als zodanig behandeld worden. Hou dat even in gedachte voor je weer een belronde namens uw diverse opdrachtgevers gaat doen.

 

*Hierbij de kanttekening dat er wel degelijk gerenommeerde mediators bestaan die hun zaken wel correct regelen. Dit is een voorbeeld en ik wil hier niemand persoonlijk mee benadelen.

Daar moet u het mee doen!

 

Wat was je blij! Nadat eindelijk je brief en CV door de brieven selectie was gekomen, werd je voor een gesprek uitgenodigd! In je paasbeste pakje was je afgereisd naar de selecteurs die je je CV nog eens liet vertellen en je vroeg wanneer je je lekker had gevoeld en wanneer wat minder. Braaf gaf je de antwoorden waarvan je dacht dat ze juist waren en er volgde een tweede gesprek, nu met meer mensen, je toekomstige chef en enkele toekomstige collega’s. Ja, die koffie viel wel tegen, maar de mensen waren best aardig en braaf gaf je de gewenste antwoorden. Twee weken later, telefoon, of je op het arbeidsvoorwaarden gesprek wilde komen, nou, dat wilde je wel.

De arbeidsvoorwaarden werden gedicteerd en op het einde kwam het salaris ter sprake. Dit is de tabel, jouw functie valt in die groep en met je ervaring val je in deze trede “En daar doen we een welkomstperiodiek bij” zei de personeelsfunctionaris met een alleraardigst gezicht. “Dit is het salaris en dat is wat je moet doen” en de functiebeschrijving werd je overhandigd. Of ja maandag zou kunnen beginnen “dan ligt de arbeidsovereenkomst klaar”.

De maandag erop vol ambitie en motivatie naar je eerste werkdag bij je nieuwe baas. Kennismaken met je nieuwe collega’s, die je meteen je plaats aanwijzen en je zeggen wat je moet doen. De arbeidsovereenkomst? “Oh ja, druk, druk, druk, maar die komt er aan.”

Onwennig zit je op je werkplek, schudt wat handjes en je gaat aan de slag. “Wat ben je aan het doen?” “Nou zo deed ik dat bij mijn vorige baan.” “Nou bij ons doen we dat zo, kijk, ik zal het voordoen!”

“Wat ben je aan het doen?” “Nou, ik deed dat altijd bij mijn vorige baan.” “Nee, dat hoort niet bij jouw taken, dat doet je collega met die rode trui altijd.”

Je ambitie wordt getemperd, maar zo denk je, “Het komt wel.”

Na drie dagen is de meeste motivatie weg, je doet wat je mag doen en telt de uren af tot de pauzes. Na een paar weken komt je leidinggevende langs en vraagt of je even mee wilt komen. “Ik weet dat je het bij je vorige baan anders deed, maar je moet je wel aanpassen aan onze processen. Sommige collega’s zijn niet zo blij met jou en je doet allemaal dingen die niet bij je functie horen. Je hebt een functiebeschrijving en daar moet je binnen blijven!”

Na een paar maanden moet, volgens de HR-cyclus, een functioneringsgesprek worden gehouden (of is het een beoordeling?) en daar krijg je te horen dat het allemaal wel wat beter kan. Je doet wel dingen die niet bij je functie horen, maar schiet te kort op andere taken. Je moet daar eens beter op letten. “En nog een prettige dag verder”. “Maar er zijn taken die ik liever doe en beter kan? Kan mijn functie dan niet een beetje worden aangepast?” “Nee, dit is je functiebeschrijving en daar moet je het mee doen”.

Na een maand of vijf pak je de computer en schrijf je een brief aan een andere organisatie. Wat ben je blij, na lange tijd wordt je uitgenodigd voor een gesprek…

Hoe lang gaan we nog door met dit circus?

 
Spring naar toolbar